مشکلات اصلی استارت‌ آپ ها در ایران

مشکلات اصلی استارت‌آپ ها در ایران
مشکلات اصلی استارت‌آپ ها در ایران
مشکلات اصلی استارت‌ آپ ها در ایران

استارت ‌آپ های ایرانی در دوران کرونا نسبت به اروپایی‌ها و آمریکایی‌ها
موفق ‌تر عمل کردند. تا پیش ‌از این تلاش داشتیم کسب و کارهای سنتی را
متوجه کنیم که نوآوری، فضای مجازی و تحولات جدید باعث تهدید آن‌ها
می‌شود و باید خود را با فضای جدید وفق دهند و بسیاری از کسب‌ و کارهای
کلاسیک در این رقابت از گردونه بیرون می‌افتند؛ اما حالا بحث این است که
کسب‌ و کارهای نوآور در این فضا باید نوآوری روزانه داشته باشند.
(مشکلات اصلی استارت‌ آپ ها در ایران)

شکست استارت‌ آپ ‌های بزرگ و موفقی مانند «اوبر» در دوران کرونا و تعدیل
نیروی آن‌ها این شکست برای آن‌ها به ناچار از فضایی بوده که به وجود آمده،
همان‌ طور که کسب‌ و کارهای سنتی به ناچار از کسب‌ وکارهای جدید جامانده‌اند.
این کسب‌ و کار های نوآور در این زمان تلنگری خوردند تا متوجه شوند که نوآوری
باید یک فرآیند روزمره برای آن‌ها باشد تا بتوانند خود را با فضا تطبیق دهند.

کسب و کارهای نوپا

به دلایل فرهنگی و برآمده از محدودیت ‌هایی که از قبل به ما تحمیل ‌شده بود، ما فرصت‌ هایی داشتیم که بسیاری از کشورهای اروپایی و آمریکایی شمالی در این عرصه ‌ها عقب‌ مانده‌اند و کسب‌ و کار های ما موفق ‌تر عمل کرده‌اند. به ‌هرحال کسب‌ و کارهای نوپا و سنتی به دو گروه کلی تقسیم شده‌اند، یک گروه دچار آسیب شده‌اند و گروه دیگر کسب ‌و کارهایی بودند که کرونا برای آن‌ها یک موقعیت استثنایی شد. آن کسب‌ و کارهایی که آمادگی جهش را داشتند از این فرصت استفاده کردند ولی کسب‌ و کارهایی که آمادگی لازم را نداشتند، عقب ماندند.

ممکن است شرایطی به وجود بیاید که در برنامه مالی استارت ‌آپ نبوده، قبلاً برای آن منابع جذب نشده و برای آن در وجه زیرساخت ‌های فناورانه فکر نشده و اتفاقاً این‌ یک فرصت است که باید به آن توجه شود. کرونا باعث شد تا به بخش اتفاقات پیش ‌بینی‌ نشده کسب‌ و کارها توجه بیشتری داشته باشیم و بدانیم که شرایط پیش‌ بینی ‌نشده تهدید نیست بلکه گاهی برای کسب‌ و کارها فرصت است.

بیمه و خدمات

یکی از دغدغه‌ها قوانین مرتبط با بیمه و تأمین اجتماعی است (ب اول کلمه بمب). مشکل دوم، بحث مالیات و نگاه سنتی سازمان امور مالیاتی به استارت ‌آپ ‌ها است (م کلمه بمب) و مشکل سوم تأمین مالی این بنگاه‌ ها است (ب آخر کلمه بمب). دغدغه جدی دیگر دریافت مجوزها برای کسب ‌و کارها است. دولت در کشور ما اصرار دارد قیم مابانه با کسب‌ و کارها برخورد کند، اگر دولت با آن‌ها کاری نداشته باشد راه خود را پیدا می‌کنند. مشکل آخر این کسب ‌و کارها کیفیت پایین نیروی انسانی است که مجموع این‌ها واژه «بمب من» را به وجود می‌ آورد.

ما در حوزه نیروی انسانی کیفی فقیر هستیم و احتیاج داریم تا در عرصه‌ های آموزش و فرهنگ خانواده‌ ها به مدرک‌ گرایی به بازنگری کنیم. کرونا نشان داد که دولت و دولتمردان می‌توانند برای مجوز دادن سبک ‌تر برخورد کنند به صورتی که به برخی از کسب‌ و کارهای حوزه بهداشتی در عرض یک هفته مجوز دادند ولی همچنان این مشکلات پایدار است و باید برای آن‌ها راه‌ حل جدی پیدا کرد.

البته تعداد کسانی که آماده این فداکاری و مجاهدت برای بقای نسل بعد هستند زیاد نیست که بخشی از آن مربوط به فرهنگ کشور است که باید در کوتاه‌ مدت به نتیجه برسیم و یک ‌شبه ره صد ساله را طی کنیم. حوزه‌ های استارت‌ آپی مصداقی برای صبوری برای تحقق یک فرآیند موفقیت است. داستان تمام استارت ‌آپ‌ های داخلی و خارجی صبر ۱۰ تا ۲۰ ساله برای به دست آوردن نتیجه است.

اخبار مرتبط: بهترین کشورها برای راه اندازی کسب و کار​

دیدگاهی بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.